Redactie Klugtenkrant: p/a Leidsevaart 229 · 2203 LC NOORDWIJK · Giro 1982912 (t.n.v. Klugtenkrant)

Jan van der Klugt


In ons gezin werd op 31 januari 1936 Johannes Wilhelhelmus geboren en we noemen hem Jan. Alweer zo'n bekende naam in de familie. Vier zusjes en een broer waren er al vóór mij. Ik was een stevige, mollige baby, zo'n mannetje om op te eten zogezegd.

Als je oud genoeg was ging je naar de kleuterschool in de Victor, waar in hetzelfde gebouw ook de lagere school was. Huis-school-kerk, alles op de vierkante kilometer, daar speelde je leven zich af. Niet zoveel vreemde dingen en heel veel dagen hetzelfde. De school was niet mijn favoriete plaats, ik kon maar met moeite meekomen en bleef dus in de tweede klas zitten, dat kon toen nog. Maar ook daarna had ik het niet echt naar mijn zin. (20 jaar avondcursussen heb ik later met veel meer plezier gedaan en daardoor ben ik toch nog aardig terechtgekomen) Klas zeven en acht van het VGLO heb ik gevolgd aan de Herenweg in Noordwijkerhout. In het huis met serre, waar nu Restaurant Zegers gevestigd is. Kreeg daar les van meester van der Meer.


Als je veertien was, mocht je van school en dat klonk mij als muziek in de oren. Voor die tijd was er al o verlegd waar je zou kunnen werken. Na schooltijd en in de vakanties had je, net als de anderen, al heel wat baantjes gehad. Meestal in de buurt: bij Dikke Kees en Immerzeel, bij Wim de Groot bonen plukken, Jan v.d. Burg kippen stoppelen, Han Balk gladiolen pellen, Hogervorst gladiolen koppen, bakkerij Exter, Meeuwenoord transport. En niet te vergeten bij Gerrit Slot de melkboer. Maar mijn eerste vaste baan was bij boer Ruth van Eeden. Dat heeft maar heel kort geduurd, want al gauw ben ik overgestapt naar De Zilk, op de boerderij van Henk Warmerdam. Daar heb ik dertien jaar gewerkt, met een tussenstop van achttien maanden, omdat ik in militaire dienst moest.


Ook in mijn vrije tijd was ik altijd in De Zilk te vinden om een centje bij te verdienen. Ik wilde iets voor mezelf beginnen en na mijn diensttijd heb ik mijn eerste bollen gekocht: crocussen. Het tweede jaar wat tulpen en daarna ook narcissen. Ik huurde een stukje land bij mijn baas en probeerde dat in mijn vrije tijd bij te houden. De laatste drie jaar van die dertien, had ik een samenwerkingsverband met Henk Warmerdam jr., een zoon van mijn baas, als overbrugging naar zelfstandigheid. Als ik dit verhaal tot nu toe zo overlees, lijkt het wel alsof alles van een leien dakje ging. Maar breek me de bek niet open.

Naast werk en cursussen had ik ook nog een hobby: dansen. Als het even kon was ik te vinden bij de danslessen van Evert Castelein. En je raadt het al: daar ontmoette ik Riek. Ik geloof dat ik op slag verliefd was, vlinders in m'n buik noem je dat tegenwoordig Na een aantal jaren verkering zijn we in 1964 samen geëmigreerd naar "De Noord". En daar, aan de Ruige weg in St.Maartensbrug, groeide ons bedrijfje uit tot een bedrijf.

Zo ging het ook met ons gezin, we kregen drie kinderen: Arianne (1965) Jan-Willem (1967)en Pieter (1969). Arianne volgde het VWO in Schagen en daarna koos ze voor de richting "Europese Studies" aan de UVA. Als kersverse doctorandus ging ze werken bij EIPA, in Maastricht en later, toen ze al getrouwd was, ging ze werken bij het ministerie van Landbouw. Het agrarische bloed kruipt waar het niet gaan kan, snap je. Pieter kwam na de Havo en de Middelbare Tuinbouwschool in het bedrijf als Maat. Jan-Willem heeft na Havo en Hogere Tuinbouwschool eerst vijf jaar als bedrijfsleider op het Proefbedrijf gewerkt. Daarna kwam hij ook in de Maatschap.

In de agrarische sector is al jarenlang een schaalvergroting aan de gang, met als gevolg een moordende concurrentie. Het is een soort afval-race: kijken wie het het langste volhoudt. Deze race wilden de jongens niet langer meelopen en in 2003 hebben ze het moeilijke besluit genomen om te stoppen met het bedrijf. Dat was voor onze hele familie geen gemakkelijke periode, maar intussen hebben Jan-Willem en Pieter een goede baan en ze zitten weer lekker in hun vel.

Arianne en Roel wonen in Voorhout. Ze hebben drie kinderen: Lucas, Nienke en Christel. Roel is hoogleraar macro-economie aan de Universiteit van Amsterdam, heeft een drukke baan met nogal wat buitenlandse reizen. Arianne is toen ze Christel verwachtte, gestopt met haar baan en heeft het nu heel druk met de kinderen, met helpen op school en met het Voorhouts Kamerkoor, waar ze lid van is.

Jan-Willem en Irene wonen sinds een jaar in Wieringerwaard. Ze hebben daar een groot, mooi huis gekocht dat nog gedeeltelijk afgebouwd moest worden, met een tuin die een ravage was. Het opknappen van die bende is hen wel toevertrouwd en ze slagen er al aardig in er iets moois van te maken. Jan-Willem werkt bij De Landbouw Voorlichting en Irene werkt als directiesecretaresse bij Tyco in Petten.

Pieter en Barbera wonen lekker dichtbij in St.Maartensbrug, zodat we Joost en Merel, hun twee kinderen heel veel zien. Ze hebben dit jaar hun huis grondig opgeknapt, met overal kunststofkozijnen. Met alles wat daarbij kwam kijken, een hele verbouwing. Pieter werkt sinds een jaar bij Zabo-Plant, een bloembollen-exportbedrijf en Barbera heeft een deeltijdbaan als verpleegkundige bij de thuiszorg.


Wij wonen sinds een paar jaar "aan de Vlotbrug" zoals dat heet en we zijn hier aardig ingeburgerd. We hebben een goed contact met heel veel mensen in de wijk. In de veertig jaar dat ik in "De Noord" woon heb ik veel bestuurlijk werk gedaan. Op mijn eigen vakgebied, maar ook daarbuiten. Aan het werk in de kerk als koster en als zanger in het koortje heb ik veel plezier beleefd. Als ik erop terugkijk vraag ik me af hoe ik dat allemaal voor elkaar kreeg. Maar gelukkig had ik bij al dit werk altijd de steun van Riek.

Op het ogenblik moet ik helemaal niks meer en daar geniet ik van. De kinderen komen vaak en dan praten we over alles wat hen en ons bezighoudt. Heerlijk vind ik dat. En dan de kleinkinderen, dat is helemaal een feest. De manier waarop ze met je omgaan, zo open en recht voor z'n raap, daar geniet ik enorm van. Verder genieten Rikie en ik samen van gewoon een dagje uit of een paar dagen vakantie. We gaan eens naar een museum, naar een concert of een toneelvoorstelling. We brengen een bezoekje aan familie, buren of vrienden en om de acht weken brengen we maaltijden rond voor "Tafeltje Dek Je". En we doen samen boodschappen! Kortom, we vermaken ons best.

Het is nog een heel verhaal geworden. Ik kom tot de slotsom dat ik tot nu toe veel geluk gehad heb. Een schitterend leven, met alles erop en eraan. Een Zondagskind!

© HML 2010 Valid XHTML 1.0 Transitional         Valid CSS