† Redactie Klugtenkrant: p/a Leidsevaart 229 ∑ 2203 LC NOORDWIJK ∑ Giro 1982912 (t.n.v. Klugtenkrant)

Lord van der Klugt


Het was 29 oktober, nog net in de oorlog, de hongerwinter van 1944 toen ik als dertiende telg, geboren werd. Vernoemd naar Paus Leo de dertiende (Leonardus), Franciscus naar een jonggestorven broertje van m'n moeder en Petrus en Maria naar de peetoom en peettante, ome Piet en tante Maartje. Als baby moet ik goed af zijn geweest in die periode. Er waren genoeg huisgenoten om op mij te passen. Niet dat ik toen al lastig was, dat kwam volgens de overlevering later pas.
In het grote gezin waarin ik opgroeide was drukte en bedrijvigheid de gewoonste zaak van de wereld. Er waren grotere broers en zussen die al werkten, buitenshuis of in huis en in de bakkerij. Ik werd al vroeg vertrouwd, met het idee, dat er wat gedaan moest worden voor de kost.

Op 5/6 jarige leeftijd ging ik naar de 'bewaarschool' de Voorzienigheid' waar ik leerde knippen en plakken en ook dat je niet stout mocht zijn anders moest je in de strafbank en die zat heel strak tegen je buik!!Toen ik wat groter geworden was, mocht ik s'morgens mee naar de kerk en daarna at ik op school, samen met klasgenootjes, in de gymzaal m'n stikkezak leeg. De lagere schooltijd was nog een onbezorgde periode, waarin tijd en begeleiding was voor naschoolse activiteiten zoals voetballen achter het Patronaatsgebouw en het schaken, wat we bij klasgenoten thuis speelden en dan natuurlijk het spelen in de buurt. Maar er waren ook al klusjes die gedaan moesten worden, zoals kolen en krullen halen voor de oven, koekjes op de plaat leggen, krenten en rozijnen wassen, speculaas verkopen en dat soort werkjes. Na school en in de vakanties heb ik op het land gewerkt: helpen bollen rooien ,wieden, schoffelen en bloemen koppen enz.

Na de lagere school ben ik terecht gekomen op het seminarie Hageveld in Heemstede, waar ook broer Victor studeerde. Ook ik kon het daar niet volhouden: het niveau gymnasium was toch te hoog voor mij en mede door de strenge regels en dat ik moeite had om van huis te zijn, besloot ik daar weg te gaan en kwam weer in het vertrouwde nest.

Ter overbrugging kon ik in de bakkerij wel een poosje helpen, maar kon al snel bij IJsselmuiden in Voorhout komen werken als leerling voor elektriciteits-werkzaamheden. Op de zaterdagen en op drukke dagen, ben ik nog vele jaren bij Jaap in de bakkerij en langs de weg werkzaam geweest. Ben in die tijd meteen met een avondopleiding begonnen van enkele jaren in de elektro richting om de nodige vakkennis op te doen voor het echte werk. Ik vond deze werkervaring zo leuk en voelde me zo goed erbij, dat ik in dit vak wel verder zou kunnen gaan. Het werken met m'n handen lag me blijkbaar beter dan de studie.
Dat echte werk leerde ik bij Jaap Aartman,(de GEBRA), waar ik 13 jaar ervaring heb opgedaan in verschillende richtingen van het vak. Met name de grote installaties hadden mijn interesse. Een grote opdrachtgever was destijds de BAVO, waar we mooie werken voor gemaakt hebben.

Het was ook in deze periode, dat ik in het Noordwijkse uitgaansleven Suzanne, mijn vrouw, heb leren kennen. Na vier jaar hebben we elkaar het "ja woord"gegeven, waar ik, tot de dag van vandaag, geen spijt van heb gehad. Hebben vier jaar aan de Leidse Vaart in een woonboot gewoond, waar ook onze twee kinderen, Annemarie en Erik zijn geboren. De boot werd te klein, de kosten van ons gezinnetje liepen op en bij de GEBRA was ik uitgekeken, dus op zoek naar een betere baan. Die vond ik in Zoeterwoude: bij de IEMCO elektrotechniek. Het is een goede beslissing geweest, want wat heb ik er veel geleerd en mooie projecten mogen maken . (o.a.Fokker)

Helaas is de directeur, die mij in dienst nam en waar ik zo goed mee kon samenwerken, overleden en na 2 jaar was het afgelopen met IEMCO wegens faillissement. Ik had er toen 19 jaar gewerkt, was inmiddels 52 jaar en moest op zoek naar wat anders. Na overwegingen om een klussenbedrijfje te beginnen, heb ik toch maar besloten om bij Putman in de verwarmingstechniek te gaan werken. Dit bedrijf besteedde voorheen veel elektro-werk uit en kon nu, met mij in dienst, zelf dit soort werk doen. Veel grote verwarmingsinstallaties van met name hotels , scholen en andere overheidsgebouwen zijn in de 9 jaar dat ik er werkzaam was, vervangen door geautomatiseerde apparatuur, die via computers aangestuurd worden.

De laatste 2 jaar van deze Putman periode heb ik het genot gehad, om een dag minder te gaan werken. De maandag was vanaf die tijd een bijzondere dag. We pasten dan op ons kleinkind Nina, de dochter van Josť en Annemarie Intussen zijn Erik en Marian in Brabant ook op zichzelf gaan wonen, ben ik alweer twee jaar met vroegpensioen en is Suus ook met werken gestopt. We hebben nu beiden alle tijd voor onszelf en elkaar. Op dit moment tennis ik vier maal per week en ben lid van het Shanty-koor 't Bollenhart.

Ik hoop nog vele jaren, samen met Suus, te genieten van het leven, van onze kinderen en hun partners en vooral van Nina, want met haar lijkt het leven opnieuw te beginnen....



Lord van der Klugt

© HML 2010 Valid XHTML 1.0 Transitional         Valid CSS