† Redactie Klugtenkrant: p/a Leidsevaart 229 ∑ 2203 LC NOORDWIJK ∑ Giro 1982912 (t.n.v. Klugtenkrant)

Victor van der Klugt


Volgens het trouwboekje van Pa en Moe ben ik op 25 september 1943 om 7.30 uur geboren.
Ik kreeg de namen Victor Johannes Maria voor de rest van mijn leven. En we noemen hem Hans. Er was vlak bij ons in de buurt kortgeleden ook een zoon geboren die ze Victor hadden genoemd, en dus was het een beetje našperig om mij ook zo te noemen. Dus Hans.


Het was midden in de oorlog en het moet voor Pa en Moe een zware tijd geweest zijn, al heb ik daar zelf niets van gemerkt.De eerste gebeurtenis uit mijn leven die ik me herinner, was toen ik naar de bewaarschool "mocht". Ik zie nog dat enge mens! Een soort reuze pinguin: Zwart-wit- sjaal op het hoofd. En ik mocht blijven. Nou daar was ik blij om. Op school was ik daarna een gewillige leerling.
Mijn vrienden waren Piet Hulzenbosch,Tonv.d.Burg(paai) en Kees Broekhof. Ton en ik hadden na schooltijd altijd nog een taak te doen. Piet en Kees hadden dat niet. Ik moest kolen halen en krullen voor de oven of nabestellingen wegbrengen naar klanten.Ton had altijd het meest te doen. Helpen eieren sorteren en inpakken of kippen stoppelen.Als ik klaar was ging ik hem helpen dan mocht hij eerder mee spelen. Al heel jong werd ik misdienaar. Dat vond ik prachtig. Lord en ik speelden zelfs thuis misdienaartje.

Ik mocht vaak vrij van school om trouwtjes en rouwtjes te dienen. Toen ik een jaar of tien was werd ik soort van hulpkoster. Gewaden klaarleggen, collecteren en na afloop de spullen opruimen. Na schooltijd ging ik vaak de koster helpen in pastorietuin. Dat rituele en ceremoniŽle in de kerk hadden me helemaal gegrepen. Zo zelfs,dat ik plannen had om priester te worden. In huize van der Klugt werd ,bij wijze van spreken de vlag gehesen. Hadden ze al die jaren niet voor niets gebeden dat een van de kinderen in het klooster zou gaan of priester zou worden. Werden hun gebeden dan toch verhoord? Helaas,na 2 Ĺ jaar hield ik het voor gezien. Ik was het laatste jaar vaak ziek geweest,waardoor ik met de studie achterliep en het tuchtschoolachtige regime op Hageveld vond ik vreselijk. Tegelijkertijd begon ik te puberen en de gedachte aan het celibaat kon me ook niet vrolijk maken. Dus stopte ik.

Maar wat nu verder,verder studeren zag ik helemaal niet zitten. Dan maar een baantje. Broer Jaap kon in de bakkerij wel een hulpje gebruiken,dus dat was snel geregeld. Na drie maanden had ik spijt dat ik niet verder was gaan leren,maar de hele dag naar school wilde ik absoluut niet. De avondschool dat was het! De Handels Avondschool in Sassenheim. Overdag werken en drie avonden in de week naar school. Ik was toen 16 jaar en heb die formule van werken en leren tot m'n 50ste doorgezet.
Als laatste heb ik het diploma Middle Management voor de non-profit gehaald en toen vond ik het wel welletjes. Intussen had ik ervaren dat bakker zijn geen vak is maar een roeping. Ongewoon vroeg op en vaak tot laat doorwerken! Wil je dat levenslang? Winkelbediende in een galanterienzaak bij Sterk in Lisse dat leek beter. Daar leerde ik etaleren,waarna Tissing en De Koning mijn etaleurskunsten konden bewonderen. In die tijd was ik heel druk bezig met De Instuif, een ontspanningsvereniging voor jongeren.
Van die club was ik toen voorzitter en Floor en Betsie Vink waren ook bestuurslid. Zij hadden kennelijk mijn kunstemakerijen gevolgd en hadden hun pa, Fok Vink, op mij afgestuurd. Of ik bij hem wilde komen werken als winkelchef-etaleur? Binnenkort kwam het huis boven de winkel leeg want zelf ging hij in een ander huis wonen. Ik kreeg een best salaris en dat huis kostte bijna niks. Dat klonk als een sprookje.

Ik was toen 21 jaar, had al z'n 3 jaar verkering met Jeanne Zonneveld en dan zouden we kunnen trouwen. Zo gebeurde het ook: 25-04-66 zijn we getrouwd. Daar heb ik 8 mooie jaren gehad, het 9 de jaar veranderde er veel. Er kwam een dochter en een tante en een zoon in de zaak waardoor mijn functie werd uitgehold. Monique (1968) en Walter ( 1972) hadden ons gezinnetje gecompleteerd en zo verhuisden we naar Alkmaar. Winkelchef-Etaleur bij Leo Prins Vrijetijdskleding. Leek leuk maar viel niet mee. Nog voordat ik in Alkmaar woonde was ik via een kennis gekozen als penningmeester van de Wijkvereniging Huiswaard in oprichting. Daar heb ik 2 jaar lang enorm veel tijd in gestoken en heel veel contacten aan over gehouden. Toen ik de Avond Havo ging doen ben ik ermee gestopt.

Intussen was een projectgroep bezig een groot ontmoetingscentrum op te zetten. Kreten als Win Win situatie en Mulifunctionele Accomodatie en Pilot werden in die jaren uitgevonden.Toen de bouw vergevorderd was ging men op zoek naar de personele bezetting waaronder 2 beheerders. Hoewel mijn arbeidservaring totaal niet paste in de profielschets werd ik toch aangenomen. Mijn salaris ging omlaag,maar in de horeca vind je nog wel eens kwartje op de grond. De eerste 2 jaar waren heel zwaar: ik moest nog twee jaar de Avond Havo afmaken en inwerken in die nieuwe wereld waarin het horeca segment toch een belangrijke rol speelde. Gelukkig had ik de vrijheid om de zaak zo te organiseren, het actieve horeca werk over te laten aan mensen die daar goed in zijn,mijn sterkte lag meer in organiseren en administratie.

Van 1976 tot 2001 heb ik hier met geweldig veel plezier en volle inzet gewerkt. Toen Jubileumfeest en een half jaar later Afscheidsfeest. Victor gaat in de VUT. Onderweg had ik wel wat schade opgelopen: In 1986 besloten Jeanne en ik dat we niet samen verder zouden gaan. Dat was een revolutie. Ik was de eerste die ging scheiden. Vele van mijn broers en zussen hadden moeite om hun houding en positie te bepalen. Toen ik in 1988 mijn nieuwe partner Rosemarie Roos ten tonele voerde werd de verwarring mogelijk nog groter. Helaas hebben Roosie en ik maar een paar mooie jaren mogen beleven. In 1995 overleed ze tijdens een vakantie in Oostenrijk aan een hersentrombose.

In 1996 ontmoette ik Gre Mennes, een schat met drie kinderen, waarvan een, Rene, nog thuis en Arjette en Gert-Jan beiden getrouwd. We zijn in 2001 getrouwd omdat we aangestoken werden door de trouwerijen van Arjette en Gert-Jan. In 2002 heb ik een hartaanval gehad, ben gedotterd met 2 stands en heb daar verder weinig last van. Ben wel sneller moe en doe dus wat rustiger aan en dat past precies als je in de VUT zit. Elke week ben ik oppas-opa en dat vind ik prachtig! We hebben nu 7 kleinkinderen allemaal meiden. Het wachten is op een stamhouder.

© HML 2010 Valid XHTML 1.0 Transitional         Valid CSS